Deze week draait volledig rond testritten doen en kijken waar het frame nog koppig blijft doen. Ondertussen ben ik ook begonnen aan het ontwerp van een nieuwe headlug voor het indoor-frame.
En hoe verloopt die testing? Ik heb nu een goeie 10 km gereden, en eigenlijk gaat het verrassend goed. Er zit wel nog altijd geen achterrem op deze versie, wat het rijden… laat ons zeggen “spannend” maakt. De oude cassette met een nieuwe ketting rammelt ook wat, dus een nieuw achterwiel staat nu officieel op de planning.
Los daarvan rijdt hij wel heel vlot, en het voelt alsof het frame met de tijd echt stijver wordt. Ik vermoed dat de hars gewoon wat langer nodig heeft om volledig uit te harden dan wat er op papier staat. Ik heb al wat kleine offroadstukjes gedaan, een beetje kasseien, maar vooral asfalt.
Mijn grootste schrik was (en stiekem nog altijd een beetje) de sterkte van de 3D-geprinte lugs. Maar tot nu toe zijn ze véél sterker dan ik verwacht had.
Ondertussen is mijn lijst met dingen die ik wil aanpassen gigantisch geworden. Zó lang dat ik zelfs overweeg om het hele ontwerp gewoon opnieuw te beginnen, maar dan met alle kennis uit Prototype 0.2.
De dropouts hebben sowieso een beter montagesysteem nodig. Ik denk aan lasergesneden verstevigingen die ik in de print kan integreren, zodat de kracht beter verdeeld wordt en alles betrouwbaarder wordt. Een kettingspanner zou ook een mooie upgrade zijn.
De seatlug mag ook herbekeken worden: ik wil daar een systeem waarmee ik de zadelhoogte kan aanpassen zonder dat het ineens een supercomplex stuk wordt. Daarnaast wil ik de twee bamboebuizen in die zone wat dichter bij elkaar brengen, want er zit nog altijd net iets te veel flex in.
De headlug is eigenlijk best oké. Hij mag misschien gewoon wat groter worden zodat de lagers meer ruimte hebben en de montage iets makkelijker wordt.
Maar eerst: het indoor-frame. Dat is nu de hoofdfocus. En eerlijk gezegd: het is veel te koud om buiten te rijden.